Van wereldreis tot bruiloften - mijn eerste verlovingssessie
Een jaar geleden reisde ik met mijn zoontje de wereld rond, mijn camera altijd binnen handbereik. Onderweg besefte ik hoe belangrijk het is om dierbare momenten vast te leggen. Toen we weer thuis waren in Nederland, wist ik: dit wil ik ook voor anderen doen – waardevolle herinneringen voor altijd vastleggen!
Een verloving
Omdat ik zelf moeder ben én jarenlang in de kinderopvang heb gewerkt, voelde het heel natuurlijk om te starten met het fotograferen van gezinnen met jonge kinderen. Ik weet hoe je kindjes op hun gemak stelt, hoe je hun aandacht vangt, en vooral hoe je hun pure blikken vastlegt. En dat vond ik geweldig. Zwangerschapsfoto’s, baby’s, jonge gezinnen – het voelde allemaal zo vertrouwd. Toch bleef er iets kriebelen...
Hoe zou het zijn om een koppel te fotograferen? De spanning van een aanraking, het spel van blikken, de zachtheid in hun bewegingen – alles draait om de liefde tussen hen beiden. En toen kwam de kans: een verliefd stel, zelfs verloofd, wilde met mij op pad. Ik was zó benieuwd wat dat zou brengen.
Midden in het centrum
Maar ik daagde mezelf nog verder uit! Normaal gesproken fotografeer ik in de natuur, op rustige plekjes ver van de drukte. Dit keer trokken we de stad in – het centrum van Bergen op Zoom, op een zondagavond. Het was een stuk drukker dan ik van te voren had ingeschat. Terrassen zaten vol, mensen passeerden, en er waren een hoop nieuwsgierige blikken.
Maar alles viel op z’n plek. De energie, het gouden avondlicht, hun band – het maakte iets los, zowel bij hen als bij mij. Ze gaven zich volledig, ik leerde bij, en ik voelde diep vanbinnen: dit wil ik doen!
Vooraf vertelden ze me dat er mogelijk verdrietig nieuws op komst was. En inderdaad, de dag na onze shoot kregen ze dat slechte bericht..
Een opkikker
Als hun fotograaf wilde ik ze graag een opkikker geven. En dat is wat foto´s vaak doen. Ze laten je terug denken aan de emoties en gevoelens van dat moment. Dus ik was snel aan de slag gegaan met hun galerij, binnen 24 uur stonden de foto´s al voor ze klaar!
De beelden brachten hen troost en een glimlach in een moeilijke tijd. Precies dát is waarom ik doe wat ik doe: herinneringen maken die licht brengen. Mijn shoots draaien niet om perfectie, maar om de beleving. Bij kinderen noem ik het een feestje – en bij een fotosessie als deze is het een ode aan de liefde en het leven.
Ze vroegen me of ik hun bruiloft volgend jaar wil vastleggen. Ineens drong het tot me door: ik ben een jaar geleden begonnen met het serieus nemen van mijn fotografie, maar dit is pas het begin van iets moois.
Inmiddels staan er al drie bruiloften op de agenda voor volgend jaar, stromen de aanvragen binnen en fotografeer ik nog steeds met liefde jonge gezinnen. Maar ik hoop ook vaker koppels te mogen portretteren. De connectie, de intimiteit, de liefde – dat blijft me raken.
De komende tijd blijf ik investeren in mijn groei. Nieuwe technieken leren, inspiratie opdoen, grenzen verleggen. Want juist daar – buiten de bekende paden – ontstaan de mooiste dingen.
